illustration, play, portfolio

canto-color the poem

ภาพประกอบที่ได้แรงบันดาลใจจากแคนโต้หมายเลขหนึ่งของ ฟ้า พูลวรลักษณ์

หยดน้ำเงียบ

ตกลงในบ่อเงียบ

แล้วจึงเกิดเสียง

ดอกไม้บ่งบอก

ความในใจ

ตัวมันเอง

เอานาฬิการ้อยเรือนมาแขวนอยู่บนผนังเดียว

ยิ่งทำให้ข้าแลเห็น

ความไร้ค่าของนาฬิกา

เมื่อข้ากล่าวถึงใบไม้

ข้าหมายถึงใบไม้

ไม่มีความจำเป็นต้องมากกว่านั้น

ท่านสมภารบอกกับสถาปนิก

สร้างวัดของอาตมาให้เก่าเก่า

ความงามของวัดอยู่ในรอยสึกกร่อน

เสียงครางตีความเงียบ

เสียงลมหายใจตีความตาย

ยังไม่มีสันติภาพนิรันดร์

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s