magazine design, portfolio, way magazine

way issue 35 – 100 DIY Manifesto

Start a Revolution from your Bed

หลายๆ ครั้งที่เราเองมองไปรอบตัวแล้วเห็นแต่สิ่งขัดตาขัดใจ จิตวิญญาณแข็งกร้าวบอกเราให้ลงมือทำอะไรหลายๆ อย่าง
เปลี่ยนแปลงโลกบ้าง ตั้งตัวเป็นศัตรูกับระบบบ้าง

เธอบอกว่า ‘เริ่มที่ตัวเราก่อนนะ’ ผมจะว่าอย่างไรได้นอกจากพยักหน้าหงึกๆ

. . .

เราจะเปลี่ยนประเทศได้อย่างไร (ลุงคนหนึ่งในหนังโฆษณาเรื่องหนึ่งบอกว่า ใช้ขี้วัวสิ!)

ผมมองหน้าจอที่ว่างเปล่า ไฟล์ชื่อ untitled1.ai ค้างคาอยู่อย่างนี้มาสักพัก บางทีผมก็ฝันกลางวันถึงการจับอุปกรณ์ดิบๆ อย่างมีด หรือจอบ หรือส้อมพรวน แทนที่จะต้องนั่งควงเมาส์ปากกา…

นึกไปถึงประสบการณ์เก่าๆ ครั้งเคยเอาตีนย่ำดิน ปั้นก้อนอิฐ แล้วก่อเป็นบ้าน

นึกย้อนไปไกลกว่านั้น ในวันก่อนๆ ที่สองมือเคยกดลงบนดินเหนียวบนแป้นหมุน แล้วค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วตะล่อมขึ้นรูปทรงภาชนะ

แต่ปัจจุบันขณะ ผมมีงานอาร์ทเวิคตรงหน้าที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย นึกแล้วก็น่าขำ หนังโฆษณาเรื่องนั้น เล่าเรื่องลุงคนนั้น กระตุ้นเร้าให้เราเกิดแรงบันดาลใจแบบนั้นๆ แต่ในวันที่เหนื่อยและสมองเนือย เราเพียงคิดตื้นๆ ง่ายๆ ว่า เราอยากหนีจาก ‘ตรงนี้’ ไปอยู่ ‘ตรงนั้น’

ในการปั้นดินเหนียวด้วยแป้นหมุน เราเริ่มจากการตั้งศูนย์ก้อนดินให้สมมาตร แล้วจึงสร้างรูโหว่ตรงกลาง เป็นที่ว่างไว้บรรจุบางอย่างลงไป

ก้อนดินของผมตั้งศูนย์ด้วยหลักยึดหนึ่งอย่าง ผมมั่นใจว่ามันตั้งไว้ดีแล้วล่ะ แล้วจึงค่อยๆ กด ค่อยๆ ตะล่อม สร้างที่ว่างตรงกลาง ไว้บรรจุบางสิ่งไว้ภายใน

ก็ไม่แปลกที่เราอาจจะเหนื่อยบ้่าง เบื่อบ้าง สงสัยบ้าง ว่าภาชนะของเราบรรจุสิ่งใดอยู่กันแน่ แล้วมันมีประโยชน์อันใด ต่อใคร…

หากจะบอกเล่าเรื่องราวในเชิงโรแมนติก ผมก็จะจบท้ายเรื่องเล่านี้ว่า สุดท้ายผมปิดคอมพิวเตอร์ เดินไปร้านเครื่องเขียน ซื้อกระดาษมานั่งตัด แปะกาว แล้วสำเร็จเป็นปกเวย์ฉบับนี้

แต่ผมขี้เกียจเล่านิทานแฮะ

การถวิลหาอดีตแต่พองามก็ทำให้เราเพลิดเพลินดีในการใช้ชีวิต แต่ใช่ว่าเราจะต้องเหวี่ยงกลับ 180 องศา แล้วสรรหาข้ออ้างในการตัดพ้อต่อภาวะการงานตรงหน้า

ใช่ว่าคนทุกคนจะสามารถใช้ขี้วัวเปลี่ยนแปลงโลกได้ (โดยเฉพาะคนที่ไปสปาเล็บมา คงไม่อยากมีคราบอินทรีย์ติดตามง่ามนิ้ว)

เรื่องเล่านี้จึงจบลงที่ว่า ผมเปิด ไฟล์ texture กระดาษหลากสีสันที่สะสมจากกาแล็กซี Google
แล้วจึงนำมาตัดแปะด้วยโฟโตช็อป
สำเร็จเป็นปกเวย์ฉบับนี้

ก็นั่นแหละ ไม่ใช่ว่าเอะอะอะไรๆ ก็จะย้อนไปสู่วันชื่นคืนสุขเก่าๆ

การเปลี่ยนแปลงใดๆ อาจจะเริ่มที่ใจเรา

. . .

“เริ่มที่ตัวเราก่อนนะ” เธอพูด

ผมตอบ “อื้ม… เริ่มตอนนี้เลย จากสิ่งที่เราเป็น”

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s